کتاب حکایاتی از طوطی نامه

«طوطی‌نامه» نوشتة «ضیاءالدین نخشبی» ـ نویسندة قرن هشتم ـ مشتمل بر 52 حکایت اسرارآمیز و تمثیلی و عرفانی است که بیش‌تر آن را، بر خلاف کلیله و دمنه و مرزبان‌نامه، حکایاتی از انسان‌ها تشکیل می‌دهد و حکایات حیوانات در این کتاب، کم‌تر یافته می‌شود. حکایات کتاب به زبان هندی بوده است و نام دیگر آن «جواهر الاسمار» است. مجموعة طوطی‌نامه انتخابی است از حکایات جواهرالاسمار به نثری ساده‌تر که در سال 730 هجری کار نوشتن آن به اتمام رسید. در این کتاب بسیاری از حکایات اصلی نیز آمده است. نثر کتاب نسبت به نثر کلیله و دمنه و مرزبان‌نامه، ساده‌تر و بدون عبارات و تشبیهات و استعارات پیچیده است و نویسنده در آن کم‌تر قصد هنرنمایی‌های کلامی دارد. اثر حاضر حاوی حکایاتی بازنویسی شده از طوطی‌نامه ضیاءالدین تحت این عناوین است: افسانة طوطی سخن‌گو؛ در پوست شیر؛ دختر بازرگان؛ گنج‌ بتخانه؛ کوزة جادویی؛ الاغ و گوزن؛ پرندة غمگین؛ راز آن درخت؛ ساده‌دل؛ و شاهزادة مهربان.