در مقایسه ای بین هنر امروز با هنر چند دهة گذشته می توان کثرت بی سابقة سبک ها، فرم ها، تجارب و برنامه ها را دید. در سال 1961 در آغاز دهه ای که تمام تلقی گذشته از هنر، در حال دگرگونی بود، «تئودور آدورنو» نظریة زیباشناسی خود را با این جمله آغاز کرد: «روشن است که هیچ چیز مرتبط به هنر، دیگر بدیهی و خود آشکار نیست» حتی شیوه ای که هنر حداقل از نیمة قرن 19 به بعد، برای برهم زدن سکون اجتماعی اختیار کرده بود به چالش گرفته شده است و واژة «مدرن» یا «آوانگارد» دیگرمفهوم قبل را ندارد. موضوع کتاب حاضر دربارة هنر بعد از سال 1960 است. فصول پایانی کتاب به هنر دهة 90 و پس از آن می پردازد؛ هنری که مضمون و دل مشغولی اش نسبت به سال های قبل به کلی تغییر کرده بود. در کنار نوشته ها از تصاویر سیاه و سفید استفاده شده است. کتاب در شش فصل این عناوین را شامل می شود: واقعیت 13؛ عرصة گستردة 65؛ ایدئولوژی، هویت، تمایز 117؛ پست مدرنیسم 149؛ تحلیل و جذب 192؛ جهانی سازی و وضعیت پست مدیوم 225.