نگارنده در کتاب حاضر وضعیت زنان در زمان قاجار و محروم بودن آنها از هر حقی را تشریح می کند و به این موضوع می پردازد که زنان ایران در دوران مشروطه به نوعی خود باوری رسیده و در فعالیت های گوناگون سیاسی، اجتماعی شرکت کرده و هم پای مردان بوده اند. همچنین به نقش زنان در انقلاب مشروطه و بعد از آن اشاره می کند و از اولین زنان تحصیل کرده ایرانی نام می برد که نقشی خاص در جامعه داشته اند. در ادامه به بررسی نقش زن در شکل گیری داستان کوتاه، دولت مصدق و سازمان های زنان، احزاب زنان در ایران، مطبوعات زنان در دورة مشروطه و زن در هنر سیمین دانشور و فروغ فرّخزاد و بررسی قاچاق زنان در اواخر دوران قاجار می پردازد. «شمس کسمایی» از اولین شاعران زن؛« ملک زاده بیانی» نقاش؛ «سیمین دانشور» نویسنده و «فروغ فرّخزاد» شاعر، از زنانی هستند که نویسنده آنها را در این نوشتار معرفی کرده است.