ایده‌ی محوری نظریه‌ی سرمایه‌داری اجتماعی را می‌توان در واژه‌ی "روابط" خلاصه کرد. اعضای جامعه با برقراری تماس با یک‌دیگر و پایدار ساختن آن‌ها قادر به همکاری با یک‌دیگر می‌شوند و به این طریق چیزهایی راکسب می‌کنند که به تنهایی قادر به کسب آن‌ها نیستند و یا با دشواری بسیار، موفق به کسب آن‌ها می‌شوند. انسان‌ها از طریق مجموعه‌ای از شبکه‌ها به یک‌دیگر متصل می‌شوند و تمایل دارند که ارزش‌های مشترکی با سایر اعضای این شبکه‌ها داشته باشند. با گسترش شبکه‌ها، افراد، نوعی دارایی را تشکیل می‌دهند که می‌توان آن را به منزله‌ی نوعی سرمایه‌ی اجتماعی مورد ملاحظه قرار دارد. این ایده‌ای است که در این کتاب به آن پرداخته شده است. نگارنده به موضوعاتی از قبیل سرمایه‌ی اجتماعی و آموزش و پرورش، سرمایه‌ی اجتماعی و نابرابری، تاثیرات مخرب سرمایه‌ی اجتماعی، سیاست‌های عملی مربوط به سرمایه‌ی اجتماعی و... نیز اشاراتی کرده است.