در این کتاب از شخصیت های ساده و مطلق و طرح هایی که در آن بیشترین مفهوم با کمترین کلمات بیان شده، استفاده شده است. در این اثر ادبیات عاشقانه را می توان جست وجویی در مورد انسانیت خوانندگان برشمرد که آن ها را با هنجارها، شرایط زندگی، ذهن و ضمیر بدون نقاب انسان های دوره ای خاص آشنا می سازد. چراکه آدمی وقتی عاشق است خود واقعی اش را بدون هیچ ماسکی نشان می دهد. در بخشی از این کتاب می خوانید: «به سالنی رسیدیم، میزهای متعددی کنار هم چیده شده بود که کل فضای سالن را پر کرده بودند. روی هر یک از میزها چندین بشقاب با غذاهای یک مدل چیده شده بود. هر یک از ما پشت یک میز نشستیم و... ».