این رمان، روایت رفاقت های دیرپای دو مرد میانسال در شهر کودکی شان آنکاراست، شهری که به راستی می توان «بیچاکچی» (نویسنده) را نویسنده ای برخاسته از آن دانست. داستان با ورود «نهال» به زندگی دو دوست آغاز می شود، دختری جوان که درحقیقت خواهر کوچک تر ِ«فکرت»، دوست دوران کودکی آن هاست. اما ورود نهال جوان، زندگی دو مرد را بیش از آنچه تصور می کردند تحت تأثیر قرار می دهد. در بخشی از این کتاب می خوانیم: «یکی از روزهای سرد زمستان، دو دوست قدیمی در کنار هم بر سر تپه ای در میان ابرها ایستاده اند. در برابرشان دریای سیاه است، و پشت سرشان استانبول با هزار خاطره و رؤیا. هر دوی آن ها در آن لحظه به یک چیز فکر می کنند: به کسی که حالا در دوردست ها روزگار می گذراند. چتین در سکوت به اندر نگاه می کند و همان پرسشی را که در دل دارد در چشمان او می بیند: آیا نهال هم به ما فکر می کند؟ پیش از اینکه تمام کوهستان در میان توده سفید مه فرو رود، دو دوست، دست در گردن هم، از شیب تپه پایین می آیند. نامه ای که...».