هیچ کاری در جهان انجام نمیشود مگر وسیله ی آن فراهم آید. اگر این سطر کوتاه را پذیرفته باشیم خواهیم دانست که برای انجام هرکاری در جهان نیازمند گردآوری ابزار و از آن مهم تر یادگیری نحوه ی استفاده از آن ابزار خواهیم بود که اگر ابزار را فراهم کرده باشیم اما ندانیم چطور و کجا باید از آن استفاده کرد قطعا ماحصل کار ما چیزی ناتندرست و ناساز خواهد بود فکر کنید برای ساختن یک صندلی چوبی به چه چیزهایی نیاز دارید؟ ابتدا دانستن همین نیازها خود نوعی آگاهی ست. آگاهیهای کوچک اما مهمی که ما بی توجه از کنار آن میگذریم و هرگز فکر نمیکنیم من این را از کجا و چگونه آموختم.

همین حالا که شما در حال مطالعه ی این کتاب هستید و درست از زمانی که برای خرید این کتاب و با نیت یادگیری چیزهایی درباره ی شعر از خانه خارج شده اید یک تفاوت عمده با دیگران دارید با دیگرانی که قرار است مخاطب شما باشند این اصلی ترین نکته ای ست که یک شاعر باید به آن معتقد باشد و البته بسیار محتاط باشد تا در ورطه ی تو هم نیفتد و اگر نه چیزی تا ادعای پیامبری فاصله نخواهد داشت

توجه به «خود» پیش از توجه به مخاطب نکته ی بسیار مهمی ست شما پیش از این برای خودتان یک نظام اندیشه ساخته اید اگر غیر از این است پیش از به کاربستن دروس این کتاب این کار را انجام بدهید هر چند نیازمند صرف ده سال زمان باشد اگر بنا باشد آنچه مخاطب میخواهد توسط شاعر تولید شود