آنتونیوگرامشی در سال 1891 متولد شد. از عمر 46 ساله اش، ده سالی را دانش آموز بود و سپس به عنوان فعال سیاسی به روزنامه نگاری در تورین روی آورد. برای مدت 5 سال یکی از رهبران حزب کمونیست ایتالیا بود؛ آن هم در طول دورة حساسی که موسولینی نظام فاشیتی را در ایتالیا مستقر می کرد. وی 10 سال را نیز در زندان های فاشیست ها یا درمانگاه هایی گذراند که حتی در لحظة احتضار، بدون نگهبان نبودند. وقتی گرامشی درگذشت، چنین می نمود که زندگی اش مملو از رنج و ناکامی و شکست بوده است. با وجود این، 10 سال پس از مرگش، با ظهور حزب کمونیست ایتالیا، به منزلة یکی از مهم ترین نیروهای سیاسی در ایتالیای پس از جنگ، نفوذ نوشته هایش قابل ملاحظه بود. ظرف 30 سال گذشته، گرامشی رفته رفته به عنوان یکی از جالب ترین و مهم ترین متفکران سیاسی سدة بیستم از شهرت و اعتباری بین المللی برخوردار شده است؛ به طوری که به نظر بسیاری از صاحب نظران، مهم ترین نظریه پرداز کمونیست اروپایی پس از لنین است. کتاب حاضر به بررسی زندگی شخصی، نوشته ها و فعالیت های سیاسی و حزبی گرامشی اختصاص دارد.