در کتاب حاضر تشريح مي شود که بررسي ماهيت قدرت، يکي از پروژه هاي محوري نظريه معاصر، به خصوص در ميان متفکران فرانسوي چون ميشل فوکو، ژيل دلوز و فليکس کتاري بوده است. اين نظريه پردازان به تحليل صور، مکانيسم ها و کاربردهاي مختلفي مي پردازند که از طريق آن ها قدرت در کل افق اجتماعي، شخص و سياسي سرمايه گذاري مي کند. در خلال آثار آن ها مي بينيم که نيروهاي اجتماعي جديد و آفرينشگر پيش کشيده مي شوند و نيز فعاليت هاي جايگزين و آريگو. تفسير آنتونيو نگري از اسپينوزا اداي سهم مهمي به اين پروژه است. تحليل او تلاشي است براي اثبات اين نکته که اسپينوزا يک «ديگري» اثربخش براي قدرت فراهم کرده: بديلي از اساس متمايز، عملي و آشتي ناپذير براي سازمان جامعه. درواقع، نگري معتقد است که درک تمايز و آنتاگونيسم بين اين دو شکل قدرت، کليد فهم اهميت تفکر اسپينوز در دوران معاصر است.