در اين کتاب تشريح می شود که بخش عمده اي از منابع قدرت نرم امريکا در سازمان هاي غيردولتي، بخش هاي خصوصي، جامعه مدني، معاهدات دوجانبه، مؤسسات چندمليتي و ارتباطات فراملي نهفته است. ابزار دولتي ايجاد جذابيت و تأمين قدرت نرم، يعني ديپلماسي عمومي، راديو و تلويزيون، برنامه هاي تجاري، کمک به توسعه کشورهاي ديگر، کمک رساني در زمان بروز بلايا و قراردادهاي نظامي، در قسمت هاي مختلف دولت پراکنده شده اند و هيچ راهبرد يا بودجه فراگيري وجود ندارد تا تمام اين موارد را در سايه آن لحاظ کرد. هزينه اي که صرف برنامه هاي نظامي مي شود، پانصد برابر مجموع هزينه هاي راديو و تلويزيوني و برنامه هاي تجاري است. دولت چطور مي تواند با منابع غيردولتي قدرت نرمي مرتبط شود که از هاليوود گرفته تا هاروارد و بنياد گيتس را شامل مي شود و همگي آن ها نيز از جامعه مدني سرچشمه مي گيرند؟ بهترين راه براي يافتن پاسخي به اين پرسش ها از مطالعه اين کتاب آغاز مي شود.