اهیمت نوام چامسکی (1928 م) به عنوان یک زبان شناس و مصلح اجتماعی، او را به یکی از بحث برانگیزترین شخصیت های قرن بیستم تبدیل کرده است. دو چامسکی وجود دارد. یکی کسی است که دیدگاه های جدیدی را درخصوص زبان و خلاقیت انسان مطرح ساخت و دیگر کسی است که بی عدالتی اجتماعی را به شدت مورد انتقاد قرار می دهد و هرکجای دنیا که چنین بی عدالتی هایی اتفاق افتاده، از خود شدت عمل نشان داده است. این دو چامسکی را می توان به منزلة یک فرد واحد و وارث سنت روشنگری در نظر آورد. کتاب حاضر، قدم اول است در شناخت نوام چامسکی، هم به عنوان یک محقق زبان شناس و هم به مثابة مبارزی خستگی ناپذیر که در راستای نمایاندن چهره های متعدد ظلم، سرسپردگی و بی عدالتی تلاش می کند.