کتاب میخانه بی خواب

نام و نشان سروده ها

یک دو چشم دارم و وقف نگاه کردن توست/ ۱۱

دو من سنگ شوره زارم و گویا زمانه ای / ۱۳

سه تو را صبحی مه آلود از دل یک خواب آوردم / ۱۵

چهار حال من خوب است اما با تو بهتر میشوم / ۱۷

پنج تو آمدی و به هم ریختی قرار مرا / ۱۹

شش در خاک گلدان پیش گلهای جوانم ۲۱

هفت من خواستم که خواب و خیال خودم شوی / ۲۳

هشت فکرش نباش مال کسی جز تو نیستم / ۲۵

نه لباس تازه ات را این درخت کهنه بر تن کرد / ۲۷

ده من مدتی است ابر بهارم برای تو / ۲۸

یازده کاشان صدها سال بعد از این در موزه اشیا زمان من / ۳۰

دوازده بعد از تو ای طراوت بی پایان تقویم من بهار نمی خواهد / ۳۲

سیزده سرت که درد نمی آید از سؤالاتم؟ / ۳۴

چهارده باید کمک کنی کمرم را شکسته اند / ۳۶

پانزده فالگیری به من گفت: امسال منتظر باش مهمان بیاید / ۳۸ شانزده تو آسمانی و من جوجه «باز» کوچکی ام / ۴۰

هفده خوب و بد هر چه نوشتند به پای خودمان / ۴۲

هجده کفشهایم کجاست؟ میخواهم بی خبر راهی سفر بشوم / ۴۴

نوزده در واشد و پاشید نسیم هیجانش / ۴۶

بیست باشد پرنده کوچ بکن سمت خانه ات / ۴۸