کتاب حاضر با موضوع نقد و تفسیر تاریخ‌نویسی اسلامی ایران، با این هدف تألیف شده تا ناگفته‌ها و تناقضاتی که در تاریخ و تاریخ‌پژوهی وجود دارد را تبیین کند. متون تاریخی اغلب رویدادی تاریخی را گزارش کرده‌اند ولی متن و گزارش کار آن‌ها اختلافات و تناقضات بسیاری دارد. مسئله اصلی این پژوهش این است که رویکردها و تعاریف مختلف تاریخ و تاریخ‌پژوهی را بررسی کند تا مبانی و علت‌های تناقضات تاریخی روشن شود. در این کتاب در ابتدا به بررسی مفهوم تاریخ و رویکردهای تاریخ‌نگاری غرب می‌پردازد، سپس مهم‌ترین رویکرد و آسیب‌شناسی تاریخ‌نگاری اسلامی ایرانی را، با شرح مهم‌ترین آسیب‌ها و رویکردهای روش‌شناختی و آسیب‌شناسی محتوایی ارائه می‌دهد.