موضوع نوشتار حاضر، ابلیس‌شناسی از منظر قرآن و عارفان مسلمان سده‌های دوم تا هشتم هجری است. نگارنده در بخش نخست، معنای لغوی ابلیس و شیطان را بیان می‌کند و سیمای ابلیس و شیطان در قرآن و داستان ابلیس را به تصویر می کشد. در بخش بعدی مباحث قرآنی دربارة ابلیس را از تفاسیر گردآوری کرده و موضوعاتی از قبیل سجده و امر به سجده، علت امتناع ابلیس از سجده بر آدم، استدلال وی، مهلت‌طلبی ابلیس، اغوا گری ابلیس در حق انسان و برخورد وی با مخلصان را توضیح می‌دهد. در بخش‌های پایانی نیز تاریخچة مواجهة برخی از صوفیه و عارفان مسلمان را با ابلیس از جمله حسین بن منصور حلاُج، ابوسعید ابوالخیر، مولانا جلال‌الدین، عبدالکریم جلیلی، رشید‌الدین میبدی، سنایی غزنوی و احمد غزالی عرضه می‌دارد.