در آغاز قرن سوم میلادی ایران یکپارچه اشکانی صرفاً یک نام بود و در حقیقت ایران متشکل بود از ایالات نیمه مستقل و حتی گاهی مستقل که در رأس آنها شاهکهایی از نجبا و اعیان قرار داشتند که نماینده خاندانهای مقتدر اشرافی بودند. جنگهای پی در پی و منازعات داخلی اشکانیان را بسیار ناتوان کرده بود.

خاندان ساسانی در این دوران به تدریج نفوذ و قدرت خود را در ولایت پارس توسعه داد. درباره نسبت ساسان و بابک با اردشیر یکم مؤسس سلسله ساسانیان روایات مختلفی وجود دارد. در برخی منابع بابک پسر ساسان معرفی شده است ولی متن پهلوی کارنامه اردشیر بابکان بابک را فرمانروای پارس از سوی اشکانیان و ساسان را یکی از بازماندگان خاندان هخامنشی معرفی میکند که برای بابک شبانی میکرده است. هنگامی که بابک از نسب ساسان مطلع میشود دختر خود را به او میدهد و نتیجه این وصلت اردشیر بوده است. فره وشی (۱۱:۱۳۹۰-۵) حکومت ،بابک تحت فرمان حکومت بازرنگیان قرار داشت و از طرف حکومت مرکزی اشکانی هم با مخالفتی روبه رو نبود اما حدود سالهای ۲۱۱-۲۱۲م اردشیر شروع به تسخیر شهرهای اطراف محل حکومت خود کرد و پدرش بابک را به شورش برانگیخت زرین کوب (۱۲:۱۳۹۰)

دياكونوف معتقد است بابک بر گوچهر بازرنگی پیروز شد بابک با فتوحات اردشیر قلمرو سابق گوچهر را توسعه داد. سپس از اردوان پنجم اجازه خواست که تاج را بر سر فرزندش شاپور بگذارد اما اردوان که احساس خطر کرده بود این درخواست را نپذیرفت. (دیاکونوف