اخيراً در زيبايي‌شناسي فلسفي، تمايلاتي به آنچه فلسفه هنر ناميده مي‌شود، به وجود آمده و پيش‌فرض نهفته در آن اين است که اگر بخواهيم به يک بينش فلسفي در هنر دست پيدا کنيم، بايد اين کار را نه با در نظر گرفتن شباهت هنرها به يکديگر، بلکه در مسير تفاوت‌هاي آن‌ها نيز به‌درستي انجام دهيم. در اين چشم‌انداز جديد فلسفي جايگاه هنرهاي اجرايي نيز بسيار درخور توجه است. نکته عجيب اما اين است که تلاش‌هاي اندکي براي مطالعه روشمند مفهوم کل هنرهاي اجرايي انجام‌شده است. کتاب حاضر با هدف بررسي ابعاد گوناگون فلسفه هنرهاي اجرايي به رشته تحرير درآمده است.