کتاب مرگ در تهران

کتاب حاضر، داستاني است که با زباني ساده و بيان جزئيات لازم نگاشته شده است. نويسنده اين داستان را با پرداخت مناسب شخصيت ها و توصيف عميق ترين احساسات و افکار آن ها و همچنين با بيان دقيق جزئيات صحنه ها نگاشته تا خواننده را از ابتدا تا انتهاي کتاب با خود همراه کند. در داستان مي خوانيم:«عابري که داشت از کنارم رد مي شد، دستش و گذاشت روي شونه هام و گفت: آقا کمک نميخواين؟! سرم و بلند کردم و برگشتم به طرفش ، پرده اي از اشک و خون جلوي چشم هام رو گرفته بود ، نمي توانستم چهره اش رو به درستي ببينم، با صداي آروم بهش گفتم: من اسمم آدمه».