کتاب خانه ی دور

پدر من عاشق مادرم شده بود و با یک عشق شدیدی ازدواج کرده بودند اما به مرور این عشق فروکش کرد. مادرم آن موقع به مدرسه ی آمریکایی ها می رفت و تا سال سوم را همانجا درس خواند. تعریف می کرد که پدرم سوار بر اسب جلو مدرسه شان می رفته، انگار شوالیه ها! همیشه از این تصویر خنده ام می گیرد. پدر نامه های عاشقانه ای برای مادرم نوشته بود که من و فروغ همه شان را می دزدیدیم و یواشکی می خواندیم تا یک روز که با مادر دعوایش شد و پاره شان کرد. می گفت: «دلیلی ندارد که وقتی شما پانزده سالتان بود و من عاشقتان شدم، در ۵۰ سالگی هم عاشقتان باشم».