در کتاب حاضر، کوشش بر آن است با تمرکز بر مباحث موجود در حوزة روش‌شناسی، تصویری روشن از چگونگی ماهیت و ساختار روشن‌شناشی در علم سیاست ارائه شود. در این مسیر، تحولاتی که از ابتدای سدة بیستم در این حوزه رخ داده،‌ مورد توجه قرار گرفته است. از آنجا که چگونگی ساخت علم بر چهار پارادایم اصلی «قیاس باوری»؛ «استقرار باوری»؛ «ابطال باوری» و «ساخت باوری» استور است؛ هر یک از این پارادایم‌ها در فصلی جداگانه، همراه با شرح عقاید مهم‌ترین متفکر آن پارادایم و تبارشناسی آن، بررسی شده است. لازم به ذکر است تلاش نگارنده در کتاب، بر آن بوده که تحولات درونی گشایش دریچه‌های علم را با رویکردی تأویل‌گرا و نسبی باور توضیح دهد.