کتاب بیان تصویری دین در رسانه

دیگری منعطف و با هدف همخوانی و تطبیق بیشتر با یکدیگر، بخشی از مفاهیم و احکام کلی خود را بازنگری کنند برای مثال با حکم حرمت موسیقی هرگز نخواهیم توانست دین را با رسانه پیوند زنیم؛ زیرا موسیقی خصیصه انفکاک ناپذیر تلویزیون است. از طرف دیگر زبان و ساختار زیبایی شناسانه تلویزیون، که در طول سالیان مدید به دنبال تولید سرگرمی و تفنن خصایص ویژه ای یافته است، باید در همنشینی با مفاهیم و محتوای دینی، به تدریج واجد مختصات بیانی مناسب با محتوای دینی شده تا تعامل این رسانه با دین بیشتر و فاصله آنها از هم کمتر شود. در این زمینه مشکلات ما در رسانه های مدرن بیش از دیگر کشورهای غربی است چون در وهله اول، ما باید ساختار تلویزیون را با عناصر فرهنگی خود تطبیق دهیم و به نوعی به بومی سازی آن بپردازیم و پس از آن، به ارتباط معنادار بین دین و تلویزیون فکر کنیم. این در حالی است که جهان مسیحی غرب به دلیل آنکه مهد رسانه های مدرن است، با ماهیت این رسانه ها فاصله کمتری دارد به هر حال باید همه تلاش ما به ارائه تعریفی نوین از ارتباط دین و رسانه معطوف شود؛ تعریفی تازه که از سویی هم در برگیرنده ویژگی ها و ملحوظات دین ما باشد و از سوی دیگر هم مفاهیم دینی مورد نظر ما به طور اساسی قابلیت تبدیل و ارائه به زبان رسانه - تلویزیون - را داشته باشد.