می گردند که این هم یکی از سرگرمیهای بچه هاست و بد نیست به این نحو سرگرم شوند به همین دلیل چیزی نمی گفتند. البته گاهی نصیحت می گردند که فیلم های غیر اخلاقی را نبینیم، ولی فقط شکل نصیحت را داشت.

به شما در صحبت هایتان از این علاقه به فیلم و سینما زیاد گفتید نمود

عینی آن به چه نحوی بود؟ ه قبل از صحبت از فیلم و سینما باید اشاره کنم که از سالهای اول متوسطه یک دوربین عکاسی ابتدایی کداک خریدم، گویا به قیمت بیست و پنج تومان وجه رایج آن زمان که مبلغ کمی نبود. با این دوربین که جعبه فلزی مکعب مستطیل سیاهی بود - از آنها که باید روی شکم گرفت تا صحنه مورد نظر در عدسی مستطیل کوچک برجسته ای که در بالای جعبه نصب شده دیده شود - و فیلمهایش پهن و کاغذی و گویا دوازده تایی بود از هر چه خوشم می آمد عکس میگرفتم از خانه و بچه ها و گوسفند قربانی و آدمک برفی گرفته تا مناظر دشت و جنگل بعضی از این عکس ها هنوز هم مانده بعدها این دوربین بدل به زنیط شد و در دوره دانشجویی کانن جایش را گرفت و رفته رفته عکاسی را رها کردم و هیچ وقت به جایی نرساندم. اما کادربندی و ترکیب صحنه را قدری آنجا یاد گرفتم.

و اما در مورد فیلم باید از وسیله بسیار ابتدایی و اولیه ای که ساختم صحبت کنم علاقه مندی من به فیلم قبل از دبیرستان شروع شده بود و از دوره دوم دبیرستان به بعد همان طور که گفتم به طور مطلق از فیلم های فارسی و هندی کناره گرفتم اما به هر صورت اسیر جادوی سینما شده بودم. آن موقع حدود چهارده یا پانزده سالگی را پشت سر میگذاشتم در گوشه ای از خیابانهای لنگرود یکی بساط داشت که بهش میگفتیم ناصر..