هر انسانی که با عرق جبین و صداقت در زندگی پیش می رود، انسان بزرگی است. پدری که شبانه روز تلاش میکند تا یک لقمه نان حلال به خانه بیاورد، مادری که برای اینکه بتواند برای نوزادش شیر و پستانک بخرد النگوی هدیه عقدش را می فروشد، خواهر بزرگی که چون خواهر یا برادر کوچکش ویفر دوست دارد. می گوید: «من میل ندارم.» برای انسانی بزرگ شدن نیاز به رتبه نیست همین که صاحب قلبی باشد که با پشتکار و عادل و فداکار است و تلاش برای محافظت از آن کافی است. حتی لازم است وقتی خیلی بزرگ شدی، کوچک شوی. در خانه کیک درست میکردم و زنگ تفریح برای فروختنشان کلاس به کلاس میگشتم. توانستم با فروختن کیک به دختران نثر مدرسه، کتابهای دست دوم آلمانی یونیفرم مدرسه و پول خرید مواد غذایی برای خانواده ام را به دست آورم. به آنها دختران نثر میگویم، اما مثل این است که گربه دستش به گوشت نرسد و بگوید بو میدهد!
مگر این طور نیست؟