کتاب خلاصه روان پزشکی کاپلان و سادوک 4 داروهای روانپزشکی

پیشرفت های مداوم در علم سایکوفارماکولوژی (روان داروشناسی) باعث می شوند پارامترهای مطرح شده در درمان اختلالات روانی به طور دایم گسترش یابند. افزایش اطلاعات درباره نحوه عملکرد مغز باعث شده است داروهایی طراحی و اختراع شوند که: (1) موثرتر واقع می شوند، (2) سمیت کمتری دارند، (3) بهتر تحمل می شوند، و (4) دقیق تر عمل می کنند (با دقت بیشتری در آن مناطقی از مغز که مد نظر هستند تاثیر می گذارند نه در مناطق دیگر). با این حال، به همراه پیشرفت فزاینده و دایمی روش های درمانی و افزایش تعداد و تنئع گزینه های درمانی، روان پزشکان همیشه باید از عوارض جانبی و منفی انواع تداخلات آگاه باشند و به آنها توجه کنند (تداخلات دارو-دارو، دارو-غذا، یا دارو- مکمل های دارویی). آنها، همچنین، باید از نحوه مدیریت عواقب ناخواسته یا غیرعامدانه داروهای روان پزشکی، که ممکن است روی دهند، آگاه باشند. داروهایی که به تازگی اختراع شده اند ممکن است به بعضی عوارض جانبی منجر شوند، عوارضی که ابتدا شناسایی نشده بودند. فراوانی روز افزون تحقیقات و افزایش یافته های علمی درباره داروها ملزم می سازند که روان پزشکان همیشه در حال مطالعه و آپ دیت کردن دانش خود با دانش روز باشند. داشتن درکی کامل از نحوه مدیریت عوارض جانبی ناشی از دارو امری ضروری است (این نوع مدیریت ممکن است شامل از بین بردن عارضه جانبی مورد نظر از طریق تجویز یک دارو دیگر یا جایگزین سازی داروی اول با یک داروی دیگر باشد.)