گفتمان یکی از مهم ‏ترین مفاهیمِ اندیشه مدرن در طیفی از رشته ‏های علوم انسانی و اجتماعی است. این مفهوم با ‏طرز کار زبان هنگام مواجهه ما با جهان و در تعاملات ما با یکدیگر سروکار دارد؛ از این رو، گفتمان صورت‏ بندی‏ های اجتماعی، سیاسی و فرهنگی جوامع ما را می‏ آفریند و به آن‏ها شکل می‏ دهد. از منظر زبان‏ شناسی کاربردی، مطالعه گفتمان مطالعه زبان در عمل است که به بررسی متون در بافت‏ های اجتماعی می ‏پردازد. اما از آنجا که زبان با رخدادهای جهان در ارتباط است پس «گفتمان» اصطلاحی است با بار معنایی زیاد که طیفی از معانی را پوشش می‏ دهد. مطالب کتاب در دو بخش ارائه‏ شده ‏است. بخش اول درباره روش‎های تحلیل و حاوی فصولی است که به کاوش و توصیف رویکردها و موضوعات اصلیِ مطالعه گفتمان می‏ پردازد. بخش دوم در مورد حوزه‏ های اصلی مطالعات گفتمان بحث می‏ کند و به روش‎های مطالعاتی اصلی و موضوعات و یافته‏ های محوری توجه دارد. نویسنده‏ های هر بخش برای تشریح نکته مورد نظر در بحثشان مطالعه‎ای موردی می‏ آورند و منابعی برای مطالعه بیشتر معرفی می‏ کنند.