کتاب رازوارگی سلامت

 پرسش اصلی گادامر نه فهم چیستی روش علمی، بلکه این است که دستاوردهای علوم طبیعی با تجربه ی زندگی ما چه ربطی و نسبتی دارد. کتاب رازوارگی و سلامت در جستجوی گشودن امکانی برای پیوند تجربه ی زندگی و تجربه ی پزشکی است. گادامر نشان می دهد که کار ما، امروزه، ایجاد ارتباط مجدد میان جهان عینی تخصصی شده ای است که پزشکی در اختیار ما می گذارد و سلامت، به مثابه مراتب بنیادین هستی مان که نه دلبخواهی است و نه دستکاری کردنی؛ بلکه صرفا توجه ما را می طلبد. او پزشکی را برگزیده است؛ چراکه رسوباتی از خرد کهن در آن ردیابی کرده است، و با ردیابی همین عناصر اصلی در پزشکی، نشان می دهد ارتباط نظر و عمل که به باور او تنش میان آن ها ذاتی هر موقعیت مدرن است، چگونه در پزشکی دیگرگونه است.
به اذعان شارحان برجسته ی اندیشه ی گادامر، مانند گونتر فیگال و رابرت دوستال و ژان گروندن، رازوارگی سلامت نمونه ی عملی کاربست هرمنوتیک فلسفی گادامر است. در کتاب رازوارگی سلامت، گادامر موضع خود را در قبال علم طبیعی، به روشنی بیان می کند. در این کتاب او علم را به جای معرفت، نوعی فعالیت می داند و به صراحت می گوید: «علم چیزی به جز حالت معمول پژوهش نیست.»
گادامر دو قطبی ِ هنرعلم در پزشکی را منحل می کند و نشان می دهد که پزشکی نوعی پراکتیس است که بیشتر به قلمرو هرمنوتیکی می ماند. به باور او سلامت محصول پزشکی نیست؛ بلکه پزشکی همواره همیار طبیعت است.
پروفسور دالمایر، استاد دانشگاه نوتردام، در مقدمه ی خود بر کتاب چنین می نویسد: «عنوان اصلی کتاب در زبان آلمانی، از «پنهان بودن سلامت» سخن می گوید. به قولی زندگی فرمول نیست؛ بلکه معمایی است بر فراز رازوارگی. در این عصر که لگام تولید و ساخت به گردنش زده اند، گاهی مجبوریم بازآموزی کنیم و گادامر آموزگاری خوب و شاید بهترین آموزگار باشد.»
کتاب رازوارگی سلامت، در ۱۳ فصل اصلی تدوین یافته است که عبارت است از : «نظریه، تکنولوژی، پراکسیس»، «دفاعیه ای از هنر درمان»، «مسئله هوشمندی»، «تجربه ی مرگ»، «تجربه ی تنانه و محدودیت های عینیت بخشی»، «میان طبیعت و هنر»، «فلسفه و پزشکی عملی»، «ویژگی معماوار سلامت»،«اقتدار و آزادی انتقادی»، «درمان و گفت و گو»، «زندگی و روح»، «اضطراب و اضطراب ها»، «هرمنوتیک و روان پزشکی».