کتاب پیش رو، که توسط «کهارت تول» فیلسوف انگلیسی به رشتة تحریر درآمده است به بحث دربارة معنویت و تاثیر دین بر انسان می پردازد. نگارنده در این کتاب، دربارة عظمت کائنات و ناچیز بودن انسان و در عین حال ماموریت الهی او، مطالبی را بیان و نیاز انسان به خدا را، به صورت ضروری ترین نیاز توصیف می کند. وی که تحت تاثیر ادیان شرقی و به ویژه دین اسلام قرار دارد، شرط رستگاری هر انسان را تسلیم ارادة حق بودن ذکر می کند. هنگامی که وی از سعدی، حافظ و مولانا یاد می کند، معلوم است به شدت تحت تاثیر حکمت این عارفان بزرگ ایرانی قرار دارد. او به موقتی بودن زندگی مادی، ارزش نام نیک، حس بشردوستی و نیاز به مبارزه با جهل اشاره می کند و دربارة خودپرستی انسان ها، غرور، سرکشی جوانان و نقش والدین در تربیت فرزندان سخن می گوید. از زیاده طلبی های قدرت های استعماری و به انحراف رفتن سران کشورهای قدرتمند گله می کند که با کشتار مردم و استثمار ملت ها خودبینی خود را ارضا می کنند و از طریق رسانه ها، به ویژه تلویزیون سعی در تحریف حقایق و القای دیدگاه های خود دارند. اما انسان های بیدار شده کوشش خواهند کرد که «زمینی نو» پدید آورند. تول در این کتاب توضیح می دهد که خودبینی اساس خوشبختی نیست، بلکه منشا تضادها و رنج ها در این جهان است. وی به خوانندگانش می آموزد که چگونه بیدار و آگاه شوند و با انتخاب مسیر درست به حیاتی بامعنا برسند.