تاریخ علم، شاخه ای از علم تاریخ است که به شناسایی و مطالعة جریان تولیدعلم و رویدادهای آن در گذشته می پردازد و می کوشد چگونگی و علت این رویدادها و نتایج و تاثیر آنها را در جامعة انسانی کشف کند و از آنها برای پیش بینی رویدادهای آینده بهره گیرد. فایدة آموزش تاریخ علم نیز، آن است که با تاثیر علم در جامعه، در طول تاریخ آشنا می شویم و عامل پیشرفت علم و یا پسرفت آن را در زمان ها و مکان های مختلف درمی یابیم و با توجه به آن می کوشیم، عوامل مثبت را تقویت، و عوامل منفی را تضعیف کنیم. کتاب حاضر، جلد اول از مجموعة چهارجلدی «تاریخ علم در ایران» است که به تاریخ علم در ایران باستان تا زمان ظهور اسلام اختصاص دارد. نگارنده، نخستین تلاش های علمی و فنی انسان برای زیستن در فلات ایران، از زمان پیدایش خط و نوشته و تشکیل حکومت های ماد، هخامنشی، اشکانی و ساسانی را بررسی کرده است. پزشکی در ایران، اهلی کردن جانوران، کشف آتش، ذوب فلزات و ساختن ابزارها، علوم ریاضی، زمین شناسی، گیاه شناسی، جانورشناسی و نظریة اتمی عنوان های برخی از فصل های کتاب است.