در جلد سوم از مجموعة «تاریخ علم در ایران» به شرح فعالیت های دوران صفویه، افشاریه، زندیه و قاجاریه به منظور انتقال علوم و فنون جدید پرداخته شده است. با وجود این که ایران در این مدت، استقلال و تمامیت خود را حفظ کرده است، همواره با جنگ ها، فتنه های خارجی، فقر، جهل، بی عدالتی، استبداد، و ناآرامی های داخلی نیز دست به گریبان بوده است. بنابراین، در این دوره، تنها افراد اندکی کوشیده اند راه انتقال علوم و فنون جدید را هموار کنند. در این کتاب، اطلاعاتی دربارة کارهایی که در راستای انتقال علوم و فنون صورت گرفته و کسانی که پیشرو این فعالیت بوده اند، عرضه شده است. بعضی از مطالب کتاب از این دست است: علوم و فنون در دوران صفوی: استقبال ایران از علوم جدید، ورود و تولید سلاح های آتشین، عینک و دوربین و...؛ علوم فنون در عصر قاجار: اعزام محصل به اروپا، تاسیس دارالفنون، اجازة تاسیس مدرسه، شورای عالی معارف، ترجمه و تالیف کتاب و انتشار نشریه و...؛ مروجان پیشروان علم: ملا عبدالعلی بیرجندی، ملا مظفر، میرفندرسکی، میرداماد، و طالبوف و... در تمام بخش های کتاب برای تفهیم بیش تر از تصاویر استفاده شده است.