کتاب درآمدی بر جامعه شناسی زبان اثر یحیی مدرسی توسط انتشارات پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی منتشر شده است.
معرفی کتاب درآمدی بر جامعه شناسی زبان
کتاب پیش رو اثر یحیی مدرسی مباشد و کوششی مقدماتی برایآشنایی هرچه بیشتر مخاطبان فارسی زبان به ویژه دانشجویان رشته ی زبان شناسی با مسائل بنیادی جامعه شناسی زبان میباشد.
در این راستا، مولف تلاش کرده تا مباحث پیچیده علمی در سطحی مقدماتی حدالامکان به زبانی ساده و خالی از ابهام طرح شود و از این رو، در بخش های مختلف کتاب، در کنار مباحث نظری و در راستای روشن تر شدن آنها، نمونه هایی از پژوهش های تجربی انجام شده نیز آمده است. همچنین تلاش شده که مسائل مختلف از جنبه های گوناگون بررسی شوند.
محتوای کتاب درآمدی بر جامعه شناسی زبان
کتاب در 6 فصل به رشته تحریر درآمده و در هر فصل مبحثی در رابطه با جامعه شناسی زبان را مطرح کرده است.
بخشی از فصل پنجم با عنوان زبان های میانجی را می خوانید: زبان شناسان زبان میانجی را زبانی میدانند که به عنوان وسیله ارتباط میان افرادی به کار می رود که زبان مادری مشترکی ندارند و هر یک به زبان متفاوتی سخن می گویند (ترادگیل، ۱۹۷۴: ۱۴۵). در اولین تعریف هایی که برای زبان میانجی ارائه گردید، بر این نکته تأکید شد که زبان میانجی، زبان مادری هیچ یک از افرادی که آن را به کار می گیرند، نمیباشد یعنی هرگاه گویندگان بومی زبان الف بخواهند از طریق زبان ج با گویندگان بومی زبان ب ارتباط برقرار کنند، زبان ج که زبان مادری هیچ یک از دو گروه درگیر در برخورد نیست، زبان میانجی محسوب می گردد.ولی در تعاریف تازه تر، مفهوم زبان میانجی تحول یافته و این اصطلاح در معنی گسترده تری به کار گرفته شده است. برای مثال مطابق تعریف گرین برگ (۱۹۶۵: ۲۰۰) زبان میانجی می تواند زبان مادری یکی از دو طرف درگیر در ارتباط باشد. و این همان تعبیری است که برخی دیگر از زبان شناسان نیز از زبان میانجی به دست آورده اند