کتاب دهکده ارواح

Ghost Village

کتاب دهکده ارواح اثر ابدی خواه نشر وانیا منتشر شده است 
به ابتدای جاده منتهی به دهکده ارواح رسیدم. موجودی نورانی در ابتدای دهکده ارواح قابل رویت بود. کاملا بی تحرک و ساکن مثل مترسکی فرورفته در جالیز، بی حس، بی حرکت. هرچه به آن شی نزدیک تر می شدم در آن تاریکی غلیظ شب موجودی را می دیدم با اندامی کوچک ولی نورانی. یک آدم کوتوله، یا یک بچه کوچولو. چند قدمی بیشتر با او فاصله نداشتم. مثل هاله نوری بود و شعاعی نورانی از جسم او به بیرون می زد و از هر طرف بدن او را احاطه کرده بود. هاله هایی که گاهی روشن تر و درازتر و گاهی کم نورتر و کوتاه تر می شدند. به فکر ارتباط با او افتادم. در زمان آموزش و بحث در مورد ارتباط با ارواح استادم می گفت: فقط با یک خواب مغناطیسی و میز گردان و یا وسایلی که با وسیط ها و مدیوم ها انجام می شود می توان با ارواح ارتباط برقرار کرد. روح را می دیدم ولی انگار آنها مرا نمی دیدند مثل همین روح کوچولو که شبیه به هاله نورانی بود مثل جسمی بود که با انوار نورانی ساخته باشند. با پوششی یکدست سفید. کاملا مشخص بود که پشتش به من است. با کشیدن افسار اسب از حرکت ایستادم. آن شی نورانی هیچ حرکتی نمی کرد. از موهای طلایی و بلند شی و دستانی که زیر چادر سفید مثل یک توری ابریشمی بود مطمئن شدم که شی یک دختر بچه کوچولو است. طرفین جاده که با انبوه پوشش های گیاهی خاردار و علف های هرز رونده پوشیده شده بود به چشم من آمد که هزاران ستاره و سیاره از آسمان بر زمین ریخته اند. نگاهی به آسمان پر ستاره انداختم. همه ستاره ها بی تحرک سر جایشان بودند و نگاهشان به من. نگاهی عمیق تر به طرفین جاده انداختم، ستاره نبودند. صدها و شاید هزارها کرم شب تاب بودند. زیر شاخه هایی غلاف پران. حشراتی که با تولید نور سرد رنگ های زرد، سبز و قرمز تولید می کردند با یک واکنش شیمیایی و احتمالا با این نورپاشی در حال جلب نظر جنس مخالف بودند برای یک جفت گیری و یا دفاع در مقابل دشمن و تهیه غذا. مهم برای من آفرینش یک منظره بسیار زیبا و دیدنی در این کره خاکی بود.