«هر کلمه، اصطلاح، عبارت، جمله یا متنی که در هنگام مطالعه، به درستی و با قطعیت فهمیده نشود و ذهن مخاطب را به بی معنایی، چندمعنایی، یا به معنایی نامتعارف و یا فراتر از صورت آشنا و معمول خود دلالت دهد، از مصادیق ابهام محسوب می شود.» کتاب حاضر دربردارندة تحقیقی پیرامون «ابهام» در فرهنگ و ادبیات ایران است. مطالب اثر در چهارده فصل تدوین شده است. نگارنده پس از شرح پیشینة پژوهش های ابهام شناسی، انواع ابهام های درون متنی و برون متنی را توضیح داده و زمینه های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی ابهام در عصر سلجوقی را بیان کرده است. در ادامه، ابهام در اشعار نظامی، خاقانی، نثر فنّی کلیله ودمنه و ... را مورد مطالعه قرارداده است.