کتاب اوکاشا

در تاریکی لزج و شوم راه میروم سردی لوله ای که هر چند قدم یک بار میخورد به پشتم به جلو می راندم با این همه لباسی که روی هم پوشیده ام باز میتواند تیره ی پشتم را بلرزاند. مرد سایه به سایه ام راه میآید؛ انگار از من بعید نمیداند یکهو گوزنی بشوم و لای درخت های تو در توی شب جنگل خودم را گم و گور کنم حواسش حسابی جمع است. شاید به خاطر ضربه ای باشد که بی هوا با لژ پوتین هایم کوبیدم توی رانش گوش میخوابانم مثل اسبی که ناگهان بوی گله ی گرگها را میان دانه های ریز برف شنیده باشد، پره های دماغم تندتند بازوبسته میشود بوی غریبی می آید؛ دلم آشوب میشود.

انگار سطل زباله ای دمر شده و شیرابه ی زباله ها راه افتاده باشد کف جنگل حس میکنم گوشهایم دراز و تیز شده اند و عین رادار میجنبند برای شکار صداها؛ صدای شکستن شاخه ی درختها دویدن شتاب زده ی چیزی روی برگهای یخ زده کوکوی پرنده ای از همین دوروبرها و بیشتر از همه صدای نفسهای مرد که به حیوانی درنده می ماند که شکار دلخواهش را پیدا کرده است. سراشیبی جنگل را پایین میرویم به سمت تاریکی ای که هی جاندارتر میشود. من و او مثل دو واگن جدا شده ی قطاریم که روی ریل اشتباهی افتاده باشند و به بیراهه بروند. کوره راهی را پایین میرویم که انگار از جاده دید ندارد از هیچ جا هیچ کس ما را نمی بیند.

هیچ کس نمیتواند کاری برایم کند حتی کاوه که حتماً هنوز روی سنگهای سرد و نم دار ویلا افتاده است؛ همان سنگهای رگه دار و تراش خورده ی مرمر صورتی که قدر خون پدرش پول بالایشان داده است.

شوکا یقین دارد زندگی اش پس از آن شب تاریک و هولناک جنگل دیگر مثل قبل نخواهد شد. او ناگهان به جهانی پرتاب میشود که در آن برپایی عدالت تنها بر دوش خود اوست عجیب نیست که زندگی و دلبستگی های پیشین تخریب شوند چون او باید به دل ماجراهایی نقب بزند که در لایه های زیرزمینی و ممنوعه ی شهر میگذرند شهری که اگر بخواهد میتواند خشن بی رحم و خونسرد باشد و او را برای همیشه تغییر دهد. او کا شا زندگی زن جوانی را در آستانه ی سی سالگی روایت میکند که با جنون ترس و جسارت آمیخته شده و برقراری عدالت در چهره ی انتقام بزرگترین هدف زندگی اوست.