نگارنده در این کتاب با اشاره به مشکل کودکان درخودمانده (اوتیسم)در ایجاد مهارت‌های ارتباطی و اجتماعی، به توضیح نحوه‌ی استفاده از راه‌کارهای دیداری در خصوص بهبود این کودکان ـ که آسیب‌های ارتباطی متوسط تا شدید را تجربه می‌کنند ـ می‌پردازد. برخی از مشکلات کودک اوتیسمی عبارت است از: مشکلات شنیداری یا دیداری، اختلال در درک و تفسیر عقاید و مفاهیم ارتباطی، ارتباط غیر کلامی ناکارآمد، عدم توانایی در ساخت کلمات یا کاربرد موثر اصوات و تاخیر زبانی (نداشتن کلمات کافی برای بیان نیاز خود). راه‌کارهایی که برای ارتقای مهارت‌های ارتباطی دانش‌آموز درخودمانده از آن‌ها یاد شده عبارت است از: خود را هم‌سطح دانش‌آموز درخود مانده قرار دادن (اگر دانش‌آموز ایستاده و برای صحبت کردن با شما مجبور به بالا نگریستن است، بنشینید، خم شوید، زانو بزنید و یا هرکاری را که برای هم‌سطح شدن صورت شما با سطح چشمی کودک نیاز است، انجام دهید) ابراز توجه؛ آماده ساختن دانش‌آموز برای انجام کاری که از او می‌خواهید؛ استفاده از اشاره و حرکات؛ بهره‌گیری از حمایت‌های دیداری حین ارتباط؛ صحبت کردن با دانش‌آموز به آرامی و شفاف؛ مشتاقانه در انتظار پاسخ دادن دانش‌آموز به سر بردن، راهنمایی کردن دانش‌آموز در عرضه‌ی پاسخ در صورت لزوم، و ادامه دادن به تعامل خود با کودک تا زمان دست‌یابی او به پاسخ مطلوب. برخی از مطالب کتاب عبارت است از: تعریف مشکل رفتاری و دلیل بروز آن، چگونگی رشد مهارت‌های ارتباطی، چگونگی تاثیرگذاری مشکلات ارتباطی بر رفتار، ارزیابی موقعیت‌های رفتاری، آموزش هفت مهارت ارتباطی مهم، ابزار دیداری مورد استفاده به منظور بهبود درک دانش‌آموز، راه‌کارهای کمک به دانش‌آموزان به منظور کنترل محیط خود، استفاده از ابزار دیداری به منظور تنظیم رفتار، و بهبود مهارت‌های زبانی به کمک ابزار دیداری.