شباهت های آشکار و پنهان کتاب خانم «کرو فریزر» با کتاب «مادام بواریِ»، «گوستاو فلوبر» قابل تأمل است. اگر مادام بواری در زمانه خود باعث شد تا خالق او به اتهام تلاش برای ترویج شهوت‏‏ پرستی و سست ‏کردن مبانی اخلاقی کلیسای کاتولیک فرانسه، به دادگاه احضار شود، امروز در دهه اول قرن بیست ویکم، خالق «کارلا تردسکنت»، «خانم کَرول فریزر»، به خاطر عبرت آموز بودن حکایتش نویسنده ای مسئول و هوشیار معرفی می شود که آگاهانه سعی دارد ارزش های گمشده در مهِ مدرنیسم و پسامدرنیسم را به جامعه بازگرداند و با هشدارهای دلسوزانه خود خانواده ها را از فروپاشی بازدارد. درواقع او با بیان خطاهای زنان و مردانی که به بهانه فرهیختگی و روشنفکری و با شعار «برو آنجا که دلت می گوید»، به جنگ وفاداری و خویشتن داری رفته اند و آوارگی و پریشانی روح برای خود و نسل جدید فراهم آورده اند، همه تلاش خود را به کار گرفته است تا گرما و پناه قدیمی را به چهاردیواری قلب ها بازگرداند. عنوان اصلی رمان «کرو فریزر»، «A Little Learning» است که می تواند تعبیر شود: «درسی کوچک» به معنای «ماجرایی عبرت آموز». عنوان کنایه آمیز این کتاب و درد مشترک قهرمان زن آن، کارلا تردسکنت با مادام بواری، اشاره کوتاه و پرمعنای مولانا را در ذهن خواننده تداعی خواهد کرد: «عشق هایی که از پیِ رنگی بود/ عشق نبود عاقبت ننگی بود». مادام بواری، تخیلات و تمایلاتی دارد که خارج از عرف جامعه آن زمان فرانسه است و درنهایت او را وادار به خودکشی می کند. کارلا تردسکنت، گرفتار همان تخیلات و تمایلات خام، از ترس تجربه نکردن عشق و زنده به گورشدن در تداوم روزمرگی، مثل مادام بواری خطر کردن را برمی گزیند اما زمانی که رسوا و بدنام می شود از مرگ هم خبری نیست، زهدان او را نطفه ي عشقی بی ریشه پر کرده است که در صورت تولد، تجسم زنده ناکامی های او در رسیدن به رؤیاهایش خواهد بود.