کتاب زیاد به چشم هایت اعتماد نکن

موضوع این مانور که نویسنده ی کتاب به ما داده در پاراگراف بعدی آمده است. مسئولیت صحت یا اصلاً ممکن بودن این پیشامدها با ما نیست. با شرکت در این مانور میپذیری که گمش و مسئول جراحات احتمالی تو حین واکنش به شرایط اضطراری زیر نیست

توی اتوبوس مدرسه هستی دوست صمیمیات مریض شده و مدرسه نمی آید و باید تنهایی توی صندلی همیشگیتان بنشینی بی سروصدا کتاب میخوانی؛ همین کتاب را یعنی همین کتابی را که الان توی دستت است میخوانی البته بچه های اتوبوس نمیدانند چون همان طور که پیش تر صحبتش شد ظاهر کتاب را تغییر داده ای اگر مجبور شدی کتابی از مجموعه ی راز را در ملأعام بخوانی، حتی اگر جای امن و ظاهراً آشنایی مثل اتوبوس مدرسه باشد بهتر است هر یکی دو دقیقه یک بار سرت را بلند کنی تا مطمئن شوی هیچ کسی که ممکن است عضو خورشید نیمه شب باشد تو را زیر نظر نگرفته متأسفانه زیادی توی داستان غرق شده ای خجالت بکش و ده دقیقه ای میشود که سرت را از روی کتاب بلند نکرده ای حالا این را تصور کن یکهو متوجه اشتباهت میشوی سرت را بلند میکنی و از پنجره نگاهی به بیرون میاندازی پلکهایت را میمالی و به خاطر آفتاب شدید دستت را سایه بان چشمت میکنی اولش چیز عجیبی نمیبینی یواش یواش متوجه میشوی اتوبوس سر چهارراه شلوغی توقف کرده است. برق قطع شده و چراغهای راهنمایی همه قرمز چشمک زن هستند.

هشدار

چشم هایت را بدزد

این کتاب حاوی اطلاعات کاملاً محرمانه فوق سری و طبقه بندی شده است.

نباید باخبر شوی که کاس بعد از خوردن آن شكلات وحشتناک سفر در زمان با خطری جدی رو به رو میشود نباید بفهمی که مکس - ارنست قهرمان خود بیمارانگار ما باید قبل از اینکه کار از کار بگذرد، عارضه ی مرموز کاس را درمان کند. مشکل مکس - ارنست گذر زمان است و مشکل کاس مرور زمان مشکل تو هم این است که باید سر در بیاوری چه اتفاقی می افتد. اما خوب دقت کن چون.... هیچ چیز آن طوری که به نظر میرسد نیست.