«ته سیگار» روایت معلق گونه آدم هاست. آدم هایی که با هر پک سیگار دود می شوند و به جان و تن می خزند. روای قصه، شاهرخ که ریشه ی انتقام را در قتلی تنومند کرد و سراغ «بهانه» دختری ساکت و صبور رفت، درهم تنیدگی های خودش را پیوست داد و بی خبر از سرگذشت روزگار و پیوستش مکافات عمل کشید. امیر که قربانی یک سهل انگاری می شود و تمامیت زندگیش تحت شعاع قرار می گیرد، حتی وقتی عاشق «خزان» و قصه متفاوتش می شود و غرق در انزوا؛ و مهیار عاشق است و باغیرت. تاوان مرگی را می دهد که هست و نیستش به باد رفته و هیچ امیدی برای گذران ندارد. همه این ها روایت خواندنی و جذابی است از رمان ته سیگار نوشته ی اسماعیل چشمه خضر. او در شروع این رمان، خودش را این طور معرفی می کند "زندگیم از کتابخانه ی کوچک مسجد کوچک روستا شروع شد، که با سنگی کوچک، شیشه ی کوچک پنجره اش را شکستم، و چند کتاب کوچک دزدیدم... می گویند: تخم مرغ دزد شتر دزد می شود! اما من نشدم! و نویسنده شدم" نویسنده رمان.