کتاب توکا پرنده کوچک

دنیا اون چیزی نیست که ما میبینیم.... ما چیزی رو میبینیم که باور داریم. گاهی در بین روزمرگیهای این زندگی نیاز به پرواز خیال داریم پرواز پرنده کوچک خیال به افقهای دور دست باور باورهایی که گاهی با تغییر کوچکی در اونها زندگی ما زیرورو می شه توکا پرنده کوچک داستان همین باورهاست داستان ذهنی آشفته که به مرور و با تمرین و آرامش به قدرت درونی خودش دست پیدا میکنه برای نوشتن این کتاب بیش از حد دو دل بودم نوشتن کتابی از یک دنیای خیالی با سرزمینهای متفاوت اما در عین حال مشابه واقعیت داستانی که در آن مرز واقعیت و رؤیا بیش از همیشه ناپدید شده و در هر سطر اون زمان و جادو حرف اول رو میزنه ایده توکا پرنده کوچک همیشه در ذهنم بود؛ وقتی به آینه ای نگاه میکردم و به این فکر میکردم که ناجی در آینه است انگار این ماجرا در ذهنم شکل میگرفت و هربار به سمتی می رفت. پس من در نهایت توکا پرنده کوچک رو نوشتم و اعتراف میکنم که نوشتن این داستان برای من واقعاً لذت بخش بود. 

این مرد چطور میتونه به من آسیب بزنه مسلماً اگه آسیبی باشه از نبودن هومان تو زندگی منه تا از بودنش دستام دور گردنش حلقه شد و بیتاب تو موهاش فرو رفت، اما یهو هومان عقب رفت میخواستم فریاد بزنم نه نمیخواستم ازم جدا شه اما خودش رو عقب کشید و کلافه گفت: «الان میام.
هنوز نگاهمون گره نخورده بود که غیب شد چندبار پلک زدم و به جای خالی هومان خیره شدم این رفتنهای یهویی هومان دیگه داشت حسابی دیوونه ام میکرد اونم تو چنین لحظه هایی به خودم تو آینه نگاه کردم قیافه شکست خورده و شوکه ام خنده دار بود. اخم کردم و تا جایی که میشد خودم رو مرتب کردم نشستم رو تخت و به انگشتر سایه خیره شدم. هومان کجا گذاشت و رفت چی شد که این جوری رفت؟ چی مهمتر از من و این لحظه بود؟ دوباره حس کردم کسی پشت سرمه کل وجودم یخ زدا دوباره نه هومان درست لحظه ای که توکا رو بوسیدم حس کردم کایا وارد اتاق کارم شد