عظمت و استحکام خیمه ی مورمون در سالت لیک سیتی بودند دیوارها از آجرهای شیشه ای بزرگی ساخته شده بودند که از داخل میدرخشیدند این ساختارها مربوط به هیچ یک از دینها نبودند اثر جاودانی برای شکوه خداوند بودند. حیرت زده بودم این مکان نیرویی داشت که به نظر میرسید آن را در هوا مرتعش می کند. می دانستم در جایگاه یادگیری قرار دارم. برای اینکه شاهد زندگی ام باشم یا ارزش آن را ببینم به اینجا نیامده بودم برای یاد گرفتن آنجا بودم. به موجود نورانی نگاه و به این سؤال فکر کردم این بهشت است؟ پاسخی دریافت نکردم. به جای آن پیش رفتیم و در یک پیاده رو باشکوه قدم نهادیم و از میان درگاه بلورین درخشانی گذر کردیم. زمانی که وارد ساختمان شدیم موجود نورانی دیگر در کنارم نبود. برای یافتن او به اطراف نگاه کردم اما کسی را ندیدم چندین ردیف نیمکت در اتاق قرار داشتند و آن نور تابناک باعث درخشش همه چیز میشد گویی عشق می پراکند. روی یکی از نیمکت ها نشستم و پیرامون اتاق را از نظر گذراندم بلکه راهنمای روحانی خود را بیابم تنها نشستن در این مکان غریب و باشکوه کمی حس معذب بودن به من داد. کسی در آن جا دیده نمیشد با این حال حسی قوی داشتم که افرادی مثل من روی نیمکت ها نشسته اند، روح هایی که برای بار اول به این جا آمده بودند و از آنچه می دیدند گیج و حیران بودند دوباره به اطراف نگاه کردم اول به سمت چپم و بعد به سمت راستم اما باز هم کسی را ندیدم با خود گفتم موجوداتی در اینجا هستند؛ می دانم که هستند باز با نگاهم اطراف را کاویدم اما باز هم کسی به صورت جسمانی ظاهر نشد. این مکان من را به یاد یک تالار سخنرانی مجلل می انداخت نیمکت ها به صورتی قرار گرفته بودند که هر کس روی آنها نشسته بود تریبون بزرگی در برابر خود میدید که مانند کوارتز سفیدی میدرخشید دیوار پشت تریبون چرخ و فلکی دیدنی از رنگها بود و محدوده ی رنگی آن از رنگ پاستل تا نئونهای روشن را در بر می گرفت زیبایی اش افسونگر بود به ترکیب و ادغام رنگها نگاه کردم که حالت اقیانوس وقتی در دل دریا باشی و به ژرفای آن بنگری در آن موج میزد.