چند ماه از ناپدید شدن رین می گذرد و اوزی و کلارک حالا با سیگی و پتی زندگی می کنند. جز دلتنگی برای جادوگر، غمی نیست و اوزی کم کم دارد به شرایط زندگی جدیدش عادت می کند. البته هنوز در جورکردن رنگ لباس هایش مشکل دارد. اما عاقبت، بعد از تماسی تلفنی از جادوگر، شبی طوفانی از راه می رسد و آرامششان را درهم می کوبد. شبی که در آن، اوزی پابرهنه و ناخودآگاه اما با چشم هایی باز و بیدار به سمت اقیانوس به راه می افتد. ماجرا همین جا تمام نمی شود. پاهای اوزی انگار از هر فرصتی استفاده می کنند تا او را به سمت اقیانوس بکشانند. مهم نیست خواب باشد یا بیدار و در خانه باشد یا توی مدرسه. انگار چیزی در اعماق اقیانوس است که او را به خود فرا می خواند. رینِ جادوگر اما بیکار ننشسته. ردپاهای جدیدی از پدرومادر اوزی پیدا کرده و با اطلاعاتی تکمیلی برای پایان ماموریتش که پیدا کردن والدین اوزی بوده برگشته است. اما این تنها دلیل برگشتنش نیست. رین به دنبال کارآموز جادوگری اش می گردد و اعتقاد دارد که او کسی نیست جز اوزی که به نظر می رسد بالاخره به آرزویش رسیده و نیروهای خاصی را داراست. اما جادوگر و رین تنها کسانی نیستند که از این ماجرا آگاهند. مردی به نام رِی در نیویورک دست به هر کاری می زند تا اوزی را گیر بیندازد و قدرت های جدید پسرک را به دست آورد.