کتاب پژوهشهای فلسفی

این کتاب که حاصل تعمق های فلسفی و باریک بینانه "لودویک ویتگنشتاین" ( 1889ـ 1951) طی سال های 1929تا 1945بود، در سال 1953، یعنی دو سال پس از مرگ او انتشار یافت .بسیاری از مفاهیم و دیدگاه های تثبیت شده فلسفی، و حتی دیدگاه های پیشین خود او را زیر سئوال برد و آماج نقد و تحلیل ساخت .او در پژوهش ها به مسائل مهمی چون مفهوم معنا، فهم، گزاره، منطق، حالت های آگاهی، و بسیاری عنوان های دیگر، توجه کرده است" .پژوهش ها "از دو بخش شکل گرفته که حجم بخش نخست حدود 3برابر بخش دوم است .بخش نخست دارای 693بند است و بخش دوم از 14فصل کوتاه ساخته شده است .فصل نخست که به طور کلی درباره زبان است، خود دارای دو قسمت است .نخستین درباره نظریه اگوستین یعنی نظریه تصویری زبان است .و دومی درباره "تعریف اشاری " و تحلیل بوده که بیشتر در حکم انتقادی اساسی به "فرگه "و "رساله "است . در این بخش از تخیل، اندیشه، ماهیت خویشتن، آگاهی، همنوایی زبان با واقعیت، نیت و مقصود نیز بحث شده است .