تاریخی بودن فلسفه امری بدیهی است. فلسفه می‌خواهد چیزهای فناناپذیر و ابدی را بشناسد، در حالی که تاریخ چیزهایی را که از زمانی وجود داشته اما در زمان دیگر نابود شده‌اند روایت می‌کند، و این که هیچ علمی، حقیقت نیست، بنابراین علوم نمی‌توانند ابدی باشند. به همین دلیل تنها یک تاریخ علوم وجود دارد، که تاریخ حقیقت نیست، تاریخ شناخت‌ها است و ما آن را تاریخ پیشرفت‌های این شناخت‌ها می‌شناسیم و تاریخی، به همین دلیل، همیشه روش‌مند و گذشته‌نگر است. بر این اساس نوشتار حاضر با هدف تعریف فلسفه، بررسی فلسفه و تاریخ آن، قلمروها و جریان‌ها، فلسفه و حکمت تدوین شده است.