در یک روز گرم تابستانی درست شش ماه بعد از شروع هزاره جدید، انسان از پلی گذشت و وارد عصر جدید بسیار مهمی گردید. اعلامیه ای گرد زمین گشت و در تمامی روزنامه های اصلی درج شد که خبر از گردآوری نخستین پیش نویس ژنوم انسان، کتاب راهنمای مان می داد. ژنوم انسان در برگیرنده تمامی دی ان اگونه ماست، رمز موروثی زندگی این متن به تازگی فاش شده سه بیلیون حرف طول دارد و به زبانی غریب و رازآمیز چهار حرفی نوشته شده است. و این نمایانگر پیچیدگی مبهوت کننده اطلاعاتی است که در هر سلول بدن انسان حمل می شود و خواندن زنده آن رمز با سرعتی معادل یک حرف در ثانیه سی و یک سال طول خواهد کشید حتی اگر خواندن آن روز و شب ادامه یابد چاپ این حروف با قلم معمولی روی کاغذ معمولی و صحافی آن به ارتفاع برج یادواره واشنگتن می رسد. برای اولین بار در آن صبح تابستانی این متن مقدس مبهوت کننده، که تمامی رهنمودهای ساختن یک انسان را در خود حمل میکند در دسترس جهان قرار داده شد.

اندازه گیری های آزمایشگاهی به راه انداخت که طی هفتاد سال اخیر بیشتر فیزکدانان و کیهان شناسان را به این نتیجه گیری رسانیده که عالم در لحظه ای واحد که اینک میان همه به آن انفجار بزرگ می گویند آغاز شده است. محاسبه ها تاریخ را ۱۴ بیلیون سال پیش نشان می دهد. سند به خصوص مهم صحت این نظریه به شکلی نسبتاً تصادفی از جانب آرنو پنزیاس و رابرت ویلیام در ۱۹۶۵ در اختیار گذاشته شد، وقتی که آنها چیزی را تشخیص دادند که به نظر زمینه علائم میکروویو (خرد موج) آزار دهنده ای بود که از هر جایی که آشکار ساز جدید خود را رو روی آن میگرفتند دریافت می شد. پس از رد کردن تمامی علتهای ممکن از جمله کبوترانی که در ابتدا به عنوان گناهکار به آنها ظنین شدند) پنزیاس و ویلیام دریافتند که این صدای زمینه از خود عالم می آمد و درست نمایانگر نوع پس درخششی است که می توان به عنوان پیآمد انفجار بزرگ انتظار داشت که از نابودی ماده و ضد ماده در لحظات اولیه انفجار عالم به وجود آمده باشد. شواهد متقاعد کننده بعدی برای صحت نظریه انفجار بزرگ را نسبت برخی عناصر در سراسر عالم به خصوص نسبت هیدروژن دیوتریوم و هلیوم در اختیار گذاشت فراوانی دیوتریوم به شکل برجسته ای از ستاره های نزدیک گرفته تا دورترین کهکشانهای نزدیک به افق فعلی ما ثابت است. این یافته با تمام دیوتریوم عالم که در درجه حرارتهای بالای تصور ناپذیر در رویدادی واحد در انفجار بزرگ به وجود آمده، همساز است. اگر چند رویداد در چند محل و زمان متفاوت وجود داشت نمیتوانستیم این یکپارچگی را بیابیم.