کتاب نان و عدالت در ایران عصر قاجار

معترضان قیمت نان را مسئله ای در درجه نخست سیاسی و نه اقتصادی می دانستند و خشم خود را بر این اساس در این مجموعه ها هدایت می کردند. ناباوری به قحطی ها و کمبودهای طبیعی و واقعی آنان را در اعتراض خود ثابت قدم تر می کرد. خواسته ی اولیه و اساسی و حتی گاهی تنها خواسته ی معترضان این بود که مقامات مسئول برای تنظیم قیمت و مدیریت بازار بر اساس قانون و سنت وارد عمل شوند. در ایران، نقش زنان در شورش های نان بسیار کلیدی است. آنان گاه به تنهایی علم شورش بر می افراشتند و گاهی آغازکننده بودند و در گام های بعدی به آن ها می پیوستند. در هر حال، بخش مهمی از مناسک و آداب چنین شورش هایی را حرکات زنان تشکیل می داد. به سختی می توان گزارشی از شورش نان در ایران پیدا کرد که زنان در آن مشارکت فعالی نداشته باشند. به حضور زنان در دیگر انواع اعتراض های جمعی نیز اشاره شده؛ اما در شورش نان، نقش آنان از لون دیگر است.