کتاب آهنگ افلاک

هیچ وقت نمی شود که صورت فلکی جدیدی ناگهان از شرق سر بر آورد. ستاره ها یک جور نظم یک جور پیش بینی پذیری یا یک جور مداومت دارند. به یک تعبیر یک جورهایی دلگرم کننده اند.

طلوع و غروب برخی ستاره ها درست پیش از طلوع و غروب خورشید اتفاق می افتد - در مواقع و موقعیتهایی که فصل به فصل تغییر می کنند. اگر ستاره ها را به دقت رصد میکردید و موقعیت شان را در طول چند سال به ثبت می رساندید، می توانستید فصل ها را پیش بینی کنید. همچنین می توانستید با توجه به اینکه خورشید هر روز از کجای افق طلوع می کند، تعیین کنید که چه موقع از سال است. در آسمان تقویم عظیمی بود در اختیار هر آن کسی که عزم و توان و وسیله ی ثبت کردن داشت.

اجداد ما وسیله هایی را ساخته بودند برای تعیین رفت و آمد فصل ها در دره ی چاکوی نیومکزیکو یک بوگن آیینی یا معبد روباز واقع شده که قدمت آن بر می گردد به قرن یازدهم در روز اول تیر یعنی بلندترین روز سال، صبحگاه باریکه نوری از پنجره ای به درون می تابد و آهسته جابجا می شود، به طوریکه طول یک طاقچه ی مخصوص را در دیوار طی میکند منتها این اتفاق فقط حول و حوش روز اول تیر رخ میدهد. بومیان مغرور آناسازی را تصور میکنم که خودشان را «قدما» مینامیده اند و هر ساله اول تیر با لباسهایی از پر و پولک و فیروزه در جایگاه های خود جمع میشدند تا قدرت خورشید را جشن بگیرند. آنها حرکت ظاهری ماه را هم دنبال میکردند بیست و هشت طاقچه ی مرتفع تر داخل بوکن احتمالاً از شمار روزهایی نمایندگی میکنند که طول می کشد تا ماه به موقعیت سابق اش در میان صورتهای فلکی برگردد. این مردمان عنایت خاصی به خورشید و ماه و ستاره ها داشتند دم و دستگاه دیگری هم پیرو همین انگاره ها در آنگکور وات کامبوج، استون هنج انگلستان ابو سمبل مصر، چیچن ایتزای مکزیک و پهن دشتهای آمریکای شمالی یافت شده است.