کتاب اندر مزایای تنبلی خرد و حکمت زندگی 2

بخشی از کتاب:
کابوس بیشتر ما کار است و رویای شیرین مان کار نکردن! خواب اوقات فراغت نامحدود را می بینیم. دلمان در هوای یک زندگی عاطل، راحت، تنبلانه و البته با جیب پر از پول است! دنبال یک زندگی هستیم که در آن کارمان بازی و مشغولیت مان تفریح باشد.
هدف اکثر ما از کار کردن یک چیز بیشتر نیست، رسیدن به مقامات عالی، پول نقد و اوقات فراغت بی اندازه. با این وضع می سازیم چون مجبوریم. اما اگر از ته دلمان خبر داشته باشید همه مان یواشکی آرزو می کنیم که کاش در خانواده ی جی.پل گتی ، موسس کمپانی نفتی گتی، یا بیل گیتس به دنیا آمده بودیم و حتی کاملا دل با یک بُت دیگر فرهنگ آمریکایی، ابراهام لینکن داریم که می گوید: پدرم یادم داد کار کنم، اما عاشق کار کردن نباشم.
انکار نمی کنم که هیچ وقت دوست نداشتم کار کنم. دوست داشتم کتاب بخوانم، قصه بگویم، لطیفه تعریف کنم، حرف بزنم، بخندم و خلاصه هر کاری به جز کار کردن.
فیلسوف سرشناس، یوزف پیپر گفته: پای ما در غل و زنجیر کارمان است. ترجمه اش این می شود که: ما اسیر شغلمان هستیم، کاری که می کنیم ما را تحلیل می برد و اسیر زمان نگاه می دارد. لازم نیست حتما استاد دانشگاه یا علامه ی دهر باشی تا دست کم حس کنی که حق با پیپر است.
امروز زندگی های ما پرمشغله تر، بهم ریخته تر و فرساینده تر از هر زمان دیگر است. آرلی راسل هاچیلدِ جامعه شناس می گوید: کارگران امروز طوری از خواب حرف می زنند که آدم گرسنه از غذا