کتاب حاضر جلد دوم از مجموعة «شیرین تر از عسل» گزیده ای از قصه های عامیانة ایرانی است. «آب گوارا»، «اوسا منم که زیرم»، «کله پاچه»، «ننه هاجر»، «بشر یا نابشر»، «الاغ کتاب خوان»، «بهرام گور» و «هیچ» برخی عنوان های این مجموعه هستند. در خلاصة داستان «آب گوارا» آمده است: درویشی تشنه از دهی می گذشت. او در یکی از خانه ها را زد و از دخترکی طلب آب نمود. دخترک آبی در ظرفی کثیف برای او آورد. درویش دور از چشم دختر آب را دور ریخت و رفت. سپس از صاحب خانة بزرگ و زیبایی آب طلبید و زن برای او در ظرفی تمیز آب گوارایی آورد. درویش آب را خورد و تشکر کرد و دعایی نمود و داستان ظرف کثیف همسایه را گفت. زن با شماتت همسایه به درویش گفت که آنها بی بضاعتند و سگ ندارند که ظرف را بلیسد و تمیز کند.