تحریم های اقتصادی که از ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۳ در مورد عراق برقرار شد، جامع ترین و ویرانگرترین تحریم هایی بود که در طول تاریخ به نام سکانداری بین المللی وضع شده است.
این تحریم ها به همراه بمب هایی که در سال ۱۹۹۱ بر عراق فرو ریخته شد زیرساخت های این کشور را تا مرز نابودی پیش برد و لطمهٔ شدیدی به شرایط اساسی لازم برای ادامهٔ حیات مردم این کشور زد. نویسندهٔ کتاب در اعلام جرم بی پرده بر ضد سیاست ایالات متحده نقش اصلی این کشور در شکل دادن به تحریم هایی را به بررسی می گذارد که هر چیزی از لولهٔ آب گرفته تا پودر رختشویی و واکسن کودکان را قابل استفاده برای ساخت سلاح و بنابراین ورود آن به عراق را غیرمجاز قلمداد می کرد. دکتر جوی گوردن با دستمایه قراردادن اسناد داخلی سازمان ملل، صورتجلسات محرمانهٔ تشکیل شده در پشت درهای بسته و مصاحبه با دیپلمات های خارجی و مقام های امریکایی تشریح می کند که چگونه ایالات متحده نه تنها جلوی ورود کالاهای بشردوستانه حیاتی به عراق را گرفت بلکه تلاش هایی را که برای اصلاح نظام تحریم ها به عمل می آمد تضعیف کرد، به طور یکجانبه به بازرسان تسلیحاتی سازمان ملل بی اعتنایی کرد و آرای اعضای شورا امنیت را بازیچهٔ دست خود ساخت. سیاست هایی که ایالات متحده به طور حساب شده در پیش گرفت در تمامی زمینه های سیاسی، حقوقی و اداری استمرار شرایط مصیبت بار عراق را تضمین می کرد.