کتاب مجموعه‌ای است از نوشته‌های طنزگونه((سید ابراهیم نبوی)) .وی در مقدمه کتاب خاطر نشان می‌کند :((روزها به سرعت می‌گذشت و من هنوز به فکر نوشتن طنز روزانه نیفتاده بودم .تا این که نوشته‌های کیومرث صابری را در روزنامه اطلاعات خواندم و احساس کردم آنها را من نوشته‌ام .کیومرث صابری در آن روزها که مردم وقتی می‌خواستند بخندند باید از هزار نفر اجازه می‌گرفتند، کار مهمی کرده بود ... بعضی از کارهایش را به شدت پسندیدم و حسودیم شد که چرا من بلد نیستم آن طور بنویسم، به خودم گفتم :((خاک بر سرت !خاک بر سرت !کیومرث صابری نویسنده است .تو هم نویسنده‌ای؟)) .