جامعه‌شناسی هنر باید بر خاص بودن هنر صحه گذاشته و ضامن آن باشد. تجربة هنر و در نتیجه ارزشیابی آن را نمی‌توان به جنبه‌های کاملا برون‌زیبایی‌شناختی ایدئولوژی و سیاست تقلیل داد. اگرچه، این نکته به همان اندازه صحیح است که آن نظریة زیبایی‌شناختی که از پذیرش ویژگی‌های اجتماعی و سیاسی قضاوت زیبایی‌شناختی طفره برود نامقبول و مخدوش است. در هر حال، همان‌گونه که زیبایی‌شناسی نمی‌تواند از جامعه‌شناسی تاثیر بپذیرد، جامعه‌شناسی نیز نمی‌تواند به امر زیبا بی‌اعتنا باشد. نقد جامعه‌شناختی زیباشناسی؛ جامعه‌شناسی در مقابل زیبایی‌شناسی؛ ارزش سیاسی و زیبایی‌شناختی؛ ماهیت امر زیبا؛ خاص بودن هنر و به سوی نوعی زیبایی‌شناسی جامعه‌شناختی از مباحث کتاب هستند.