دولت ها اقدام به خط مشی گذاری می کنند. در پشت این تنظیم ساده دنیایی از تحلیل، اختیار و سازمان نهفته است که می توانند کاملاً مبهم باشند و از این رو برای نظاره گر ناوارد کاملا ً ترسناک باشند.
چرا برخی از تصمیم های مرتبط با خط مشی در زمان هایی خاص اتخاذ می شوند و تصمیم های دیگری گرفته نمی شوند؟ چگونه تصمیم هایی خاص در کنار هم قرار می گیرند و به مجموعه یا ترکیبی منسجم برای نشان دادن طرز حکومت تبدیل می شوند؛ و آیا این تصمیم ها ناسازگار یا متناقض یکدیگر نیستند؟ آیا تصمیم ها ی چندگانه به الگوها یی قابل تشخیص از خط مشی گذاری تبدیل می شوند یا اینکه تجمیع تصادفی یا نیمه تصادفی تصمیم های گذشته (نظیر ساخت شهرهای جدید) باعث کنار گذاردن این تصمیم ها می شوند؟ ما چگونه خط مشی های عمومی و خط مشی گذاری را تحلیل می کنیم؟ آیا ما تصمیم های انفرادی را بررسی می کنیم یا الگوهای کلی را؟ ما چه سطحی را انتخاب می کنیم تا بررسی خود را برای پیدا کردن معنای تصمیم ها آغاز کنیم: رفتار فردی تصمیم گیری؟ اقدام گروهی؟ ساختارهای نهادی؟ و ما چگونه اطلاعات گسترده که اغلب در مورد تاریخچه خط مشی، کارکردن آن و تأثیر آن در دسترس است را مورد تحلیل قرار می دهیم و این تحلیلها چگونه با گذشته و یا تأثیر آن در ارتباط است؟ این سئوالها و سئوال هایی مشابه به عنوان بخشی از رویکرد مورد استفاده در این کتاب برای مطالعه خط مشی عمومی، در این کتاب مورد توجه قرار گرفته اند.